121 / 4 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از قاسم ، از منقرى ، از حفص بن غياث ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود كه : « چون عالم را ببينيد كه با دنياى خويش محبّت داشته باشد ، او را بر دين خود متهم كنيد ؛ زيرا كه هر كه دوست چيزى باشد ، آنچه را كه دوست مىدارد ، رعايت مىنمايد » . و فرمود كه : « خدا به سوى داود عليه السلام وحى فرمود كه : در ميانهء من و خود ، عالمى قرار مده كه فريفتهء دنيا باشد ، كه تو را از راه دوستى من باز مىدارد ؛ زيرا كه اين گروه ، راه‌زنان بندگان منند كه مرا مىخواهند . به درستى كه پست‌تر چيزى كه كه من با ايشان مىكنم ، آن است كه شيرينى لذّت مناجات با خود را از دل‌هاى ايشان بر مىكنم » . 122 / 5 . على ، از پدرش ، از نوفلى ، از سَكونى ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه آن حضرت فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه : فقها ، امين‌هاى پيغمبرانند ؛ مادام كه در دنيا داخل نشوند . به آن حضرت عرض شد كه : يا رسول اللَّه ، مراد از دخول ايشان در دنيا چيست ؟ فرمود كه : پيروى كردن از سلطان و چون چنين كنند ، از ايشان حذر كنيد بر دين خويش » . 123 / 6 . محمد بن اسماعيل ، از فضل بن شاذان ، از حمّاد بن عيسى ، از رِبعى بن عبداللَّه ، از آن‌كه او را حديث كرده ، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده كه آن حضرت فرمود كه : « هر كه طلب علم كند از براى آن‌كه فخر و مباهات كند با علما ، يا با سفيهان كم عقل به آن جدال و ستيزه نمايد ، يا به آن روى مردم را به سوى خويش گرداند ، جاى خويش را در جهنم آماده داند ؛ زيرا كه رياست و مهترى صلاحيت ندارد ، مگر از براى اهل آن » . 15 . باب در بيان لزوم حجّت بر عالم و سخت گرفتن امر بر او 124 / 1 . على بن ابراهيم بن هاشم ، از پدرش ، از قاسم بن محمد ، از مِنقرى ، از حفص بن غياث ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه گفت : آن حضرت فرمود : « اى حفص ، از براى جاهل هفتاد گناه آمرزيده مىشود ، پيش از آن‌كه يك گناه از براى عالم آمرزيده شود » . 125 / 2 . به همين اسناد از او روايت شده كه گفت : امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه : « عيسى بن مريم فرمود : واى بر علماى بد ! كسى نمىداند كه آتش بر ايشان چگونه زبانه مىكشد » . 126 / 3 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، و محمد بن اسماعيل ، از فضل بن شاذان ، همه روايت كرده‌اند از ابن ابى عُمير ، از جميل بن درّاج ، كه گفت : شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مىفرمود : « چون روح به اين جا رسيد - و با دست خود اشاره به حلقوم خويش فرمود - عالم